تجمع در مقابل زندان اوین از ماهها پیش بصورت متناوب، پراکنده و بعضا موقت در جریان بود؛ اما طی روزها و شبهای اخیر گسترش چشمگیری داشته و درخواستهای تجمع کنندگان که «آزادی تمام بازداشت شدگان» اعلام شده، با آزادی چند تن از زندانیان تقارن یافته است. شامگاه دوشنبه ۱۷ اسفندماه، علیرغم هوای بسیار سرد، جمعیت متحصنین به ۸۰۰ تن رسید.

اكنون برای ما روشن است كه تمام آنچه پیش و پس از دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری رخ داد، حاصل راه حل بسیار ناشیانه ای برای حل مسئله "بحران رهبری" در آینده نظام جمهوری اسلامی بود كه توسط بخشی از نیروهای امنیتی و نظامی طراحی شده بود. راه حلی كه نه تنها بحران مذكور را مرتفع نكرد بلكه صدمات و لطمات جبران ناپذیری به ساختار و مشروعیت نظام سیاسی وارد ساخت.

آقای صادق زیبا کلام این روزها سر و صدای زیادی راه انداخته است. تقریبا روزی نیست که رسانه‌ها نيم نگاهی به جلوه فروشی سياسی ايشان نداشته باشند و گزارشی از سخنرانی‌ها و مناظره‌های او در مجامع رسمی از جمله در صدا و سیمای ج. ا. منتشر نسازند. گاه جانمايه‌ی این گزارشات جز آن نيست که آقای زیبا کلام یک تنه به جنگ باورهای عمومی جا افتاده در افکار عمومی جمهوری اسلامی رفته است و بی پروا بازنگری تاریخ دویست ساله‌ی ایران را دیکته می‌کند.

این روزها زمزمه‌های تحریم یا جنگ علیه ایران شدت گرفته است. کشورهای غربی بر روی گزینه تحریم تکیه می‌کنند و گزینه نظامی را فعلا به کنار گذاشته‌اند. دولت اسراییل، اما، بر متحدان غربی خود برای اتخاذ گزینه نظامی فشار وارد می‌کند. تعیین‌کننده نهایی این امر البته فقط غرب یا اسراییل نخواهند بود و بلکه رژیم ایران است. شواهد حاکی از آن است که رژیم ایران گزینه جنگ را در پیش گرفته است.

برجسته کردن خواسته‌های زنان و پای‌فشاری بر برابری همه سویه مرد و زن گامی ناگزیر بسوی آزادی و رهائی است. تنها با برانداختن همه نمادهای نابرابری است که می‌توان به جامعه‌ای آزاد، سرافراز و آسوده رسید. باید روز جهانی زن را بهانه‌ای کرد برای برافراشتن پرچم نبرد با این نابرابری، و در بهانه‌های دیگر خواهان از میان رفتن نابرابریهای دینی، زبانی، فرهنگی، و ... شد.

دراین سی سال گذشته ما به یک آزمون بزرگ رسیدیم، که التقاط دین – دولت و سیاست فاجعه می‌آفریند و آفرید. هم دین ازدست رفت وهم سیاست و مملکت با ندانم کاری‌های از اول، که امروز از یک رفراندوم تا راه پیمایی مردم وحشت دارید. در ۲۲ بهمن هم معلوم شد با همه تلاش هاتان نتوانستید جمعتی بیش از دویست سیصدهزارنفر گرد آورید، عصبانی شدید، مردم را زدید و کشتید و...ولی بدتر شد با این نفرت انبوه چه خواهید کرد؟؟؟ خودتان هم میدانید زمین زیر پاهاتان می‌لرزد.

«خیلی امیدوار کننده است که در جنبش سبز، زنان نقش بارز و خودآگاهی را بازی می‌کنند؛ اولین شهید و اسطوره این جنبش، ندا آقا سلطان، زن جوانی بود که فلسفه می‌خواند و موسیقی می‌آموخت و نیز زن قوی و هوشمندی مانند خانم رهنورد در کنار رهبران نمادین این جنبش حضور دارد. در واقع می‌توانم بگویم که ایشان هم جزو رهبران نمادین جنبش سبز هستند.»

آنچه نظر‌هانتینگتون را به سوی لوئیس جلب کرده این است که نویسنده‌ی اخیر باور دارد که دو تمدن مسیحی و اسلامی در برخورد به رابطه‌ی میان دولت و دین دارای دو نگاه ماهیتاً متفاوت هستند: اسلام دولت خود را نماینده‌ی خدا در روی زمین می‌داند، حال این که مسیحیت قلمروی کلیسا را از دایره‌ی نفوذ دولت جدا می‌سازد.

ده سال پس از انتشار ِ جنجال برانگیزِ "نامه‌های ایرانی" به قلم منتسکیو و مسحور کردن خوانندگان، "نامه‌های فلسفی" ولتر در سال ۱۷۳۰ به چاپ رسید. انتشار این کتاب انقلابی را در اذهان به پا کرد. مورخین قرن بیستم بارها نوشته‌اند که این اثر ولتر در آستانه‌ی انقلاب کبیر فرانسه بسان شلیک توپ برای ادای احترام بود، زیرا یورشی سیستماتیک را علیه‌ی رژیم کهنه‌ی فرانسه آغاز نمود.

۲۷ سال من از هویت واقعی خود بی‌خبر بودم و نمی‌دانستم که در شکنجه‌گاه دنیا آمده‌ام. نه اطلاع داشتم که پدر و مادر واقعی من قربانی خشونت کودتاگران شده‌اند و نه می‌دانستم که پدرخوانده من از شکنجه‌گران کودتا بوده است. حالا با واقعیت‌های متعدد و پیچیده‌ای روبرو شده‌ام.

شمار بزرگى از اسيران شكنجه‌گاه‌هاى جمهورى اسلامى در درازاى سى سال گذشته براى حفظ اسرار خود، براى پايان دادن به رنج خود، براى سر خم نكردن در برابر جلادان، و به دلايلى ديگر در دخمه‌ها و سياهچال‌هاى جمهورى اسلامى دست به خودكشى زدند، و يا جلادان آنان را "خودكشى" كردند. بسيارى نيز پس از اقدامى "نا موفق" به خودكشى، ديرتر در تابستان ۱۳۶۷ اعدام شدند.

در روز زن درود بر این شیردختران: / نسل بلوغِ سرو و صنوبر / نسل جوان ِ نسترن و ارغوان / تندیس‌های گوهرِ زیبای پایداری و دانایی / در سرنوشت سازترین چالش بزرگ فراروی؛ / درگیری ِ گشایش دروازه‌ی ستبر رهایی./...

قسم به دزدان و راهزنان، دیشب خدا را، در باد بی‌شمع کوی برق، هنگام تاراج خزانه‌ی حوا دیدم. گیسوی پریشان تهمینه بود/ و سوگواری خاموش مریم. پشت دیوار فروریخته‌ی مسجد قاضی، با مجدلیه‌ی بدنامی نشسته بود، پنهان‌تر از شب قدر، قساوت قلب قدرت را، پای لنگ علم روضه‌ی امروز، زیر آفتاب شکسته‌ی صلیب فردا، در بی‌سهرابی سرخ غروب ارغوان‌ها، فغان، می‌کرد.

امشب، / عاصی، / ز جور و دهشت زندان، / دندان فشرده بر سر ِ سندان، / با پتک کینه، / آهن ِ دردی مذاب را / می‌کوبم و / به خون دلش / آب می‌دهم! /...

● اندک اندک جمع مستان می رسند - (مسعود بهنود/مجموعه مقالات )

● اصل ٢٧ : «حق اعتراض» ملت عليه دولت - (اميد ساعدى/جرس)

● قد كوتاه يارانه‌ها و ديوار بلند فقر - (ايلنا)

● سنتگرايى، بنيادگرايى و نوگرايى - (حسن يوسفى اشكورى/جرس)

● صدور مجوز وزارت ارشاد براى كتاب عاليجناب سرخپوش - (نوانديش)

● حرف مردم - (خراسان)

● برف - (شكوفه تقى/رادیو زمانه )

● روز زن در ايران باستان: روز خرد و درست‌منشى - (ميترا شجاعى/دویچه وله)

● آقاى احمدى‌نژاد چه كسى به شما اين گزارش‌ها را مى‌دهد؟ - ( بيژن زنگنه/آفتاب)

● حق با آقاى ر. اعتمادى است. باور كنيد! - (سيامك رحمانى/اعتماد)